زخمی کهنه‌ام

زخمی کهنه‌ام
سایه‌ی رنجی پایان یافته
دوستت دارم
و به لمس سرانگشتانت

بر سایه‌ی این زخم دلخوشم.

 

شمس لنگرودی

/ 6 نظر / 4 بازدید
ذکریا

سبد دعایم را برداشتم و آنرا بسوی خدا گرفتم اسمت را با مهرت داخل آن گذاشتم سبد پر شد از صبوری، سلامتی، لبخند خدا و گلهای بهاری آنرا بسویت میفرستم خانه ات را پر کن از این هدیه[لبخند][گل]

ذکریا

سـلـامــی چــو بـوی خــوش آشــنــایــی بــــدان مــــردم دیــــده روشــــنـــایــــی درودی چــــو نــــور دل پــــارســـایـــان بـــدان شـــمـــع خــلــوتــگــه پــارســایــی نــمـی‌بــیــنـم از هـمـدمـان هـیـچ بـر جـای دلــم خـون شـد از غـصـه سـاقـی کـجـایـی ز کــوی مـغـان رخ مـگـردان کـه آن جـا فــروشــنـد مــفــتــاح مــشــکـل گـشـایـی عروس جهان گر چه در حد حسن است ز حـــد مـــی‌بـــرد شـــیـــوه بـــی‌وفـــایـــی دل خــســتــه مــن گـرش هـمـتـی هـسـت نــخــواهــد ز ســنــگـیـن دلـان مـومـیـایـی مــی صــوفــی افــکـن کـجـا مـی‌فـروشـنـد کـــه در تـــابـــم از دســت زهــد ریــایــی رفـیـقـان چـنـان عـهـد صـحبت شکستند کــه گــویــی نــبــوده‌ســت خــود آشـنـایـی مــرا گــر تــو بــگــذاری ای نـفـس طـامـع بـــســـی پـــادشــایــی کــنــم در گــدایــی بـــیـــامـــوزمـــت کـــیــمــیــای ســعــادت ز هــمــصــحــبــت بــد جــدایــی جــدایــی مــکـن حـافـظ از جـور دوران شـکـایـت چـــه دانــی تــو ای بــنــده کــار خــدایــی ایام به کام[گل]

ذکریا

می توان با زیرکی تحقیر کرد هر معمای شگفتی را می توان تنها به حل جدولی پرداخت می توان تنها به کشف پاسخی بیهوده دل خوش ساخت پاسخی بیهوده آری پنج یا شش حرف می توان یک عمر زانو زد با سری افکنده در پای ضریحی سرد می توان در گور مجهولی خدا را دید می توان با سکه ای نا چیز ایمان یافت می توان در حجره های مسجدی پوسید چون زیارتنامه خوانی پیر می توان چون صفر در تفریق و در جمع و ضرب حاصلی پیوسته یکسان داشت[گل]

sokot-talkh

سلام وبلاگ زیبایی دارین [گل][گل] همچنین از مطالب زیبایی هم استفاده کردین واقعا زیباست[گل][گل]